To miał być zachęcający do czytania tego journala tytuł. Trochę nie wyszło, ale przynajmniej jest oryginalnie.

Postanowiłam troszkę ożywić ten profil, a to wszystko za sprawą Wojtka i jego genialnych zdjęć. Mówiąc najprościej, jak tylko się da: przezywam artystyczny regres i kiedy widzę na Jego stronie takie ujęcia, to aż głupio mi się robi.
A dlaczego głupio?


Bo są takie dobre >.< Bo On potrafi zauważyć urok w takiej codzienności i potrafi go uchwycić na zdjęciu. Zauważa urok w jesieni- w porze roku, której nienawidzę za zmiany w naturze. Wszystko usycha, jest szaro... Nie ma nic ciekawego do fotografowania- przynajmniej według mnie.

Wzięło mnie na refleksje... No nic, przepraszam, już więcej nie będę xD

A tymczasem dopingujcie mnie, żebym ruszyła tyłek i uaktualniła galerię See ya!